{"id":2607,"date":"1990-09-21T12:30:00","date_gmt":"1990-09-21T12:30:00","guid":{"rendered":"https:\/\/polderlopers.nl\/wordpress\/?p=646"},"modified":"2025-06-07T18:29:31","modified_gmt":"2025-06-07T18:29:31","slug":"005-kampen-h90","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maartenmetz.nl\/?p=2607","title":{"rendered":"005: Kampen (H90)"},"content":{"rendered":"\n

Ander vertrekpunt biedt nieuwe kijk op de polder<\/h2>\n\n\n\n
\"\"
Polderloper Andriesse daalt de Vossemeerdijk af en begint aan de meer dan tien kilometer lange Elandweg (in 1990 nog fraai beklinkerd).<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Maarten Metz was in de zomer van 1990 samen met Gunter Gruben hopeloos verdwaald en verstrikt geraakt in de maquisstruiken op het snikhete Corsica. Oorzaak van deze dwaaltocht was, volgens Metz, de wandelgids die ze hadden gebruikt. \u2018Wanneer u nu naar rechts kijkt ziet u vanachter een vervallen muurtje roofvogels verschrikt opvliegen\u2019, juichte de beschrijving. Net als het jaar daarvoor in de Pyrene\u00eben stond een gefrustreerde en door heimwee bevangen Metz moedeloos op een bergtop. \u2018Langer blijf ik op reis, verder van huis sta ik stil. Heimwee dwarsboomt mijn wil\u2019 citeerde hij Ed. Hoornik terwijl hij de reisgids het dal in slingerde.<\/p><\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n\n\n

Geestverruimende wandelingen<\/h4>\n\n\n\n

Terug op de kunstacademie en aan het begin van zijn afstudeerjaar had Metz grote plannen. Hij wilde wandelroutes uitzetten waarbij verdwalen onmogelijk was. De allereerste uitgaves van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig waren drie \u2018geestverruimende\u2019 wandelingen. Routes waarbij het niet nodig was de hele tijd nerveus in de gids te kijken om zodoende geen afslag te missen of aanwijzing verkeerd te interpreteren. Naast wandelingen over de Afsluitdijk en de Houtribdijk van Lelystad naar Enkhuizen was de wandeling van Kampen naar het Observatorium de derde in die serie.<\/p><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Polderloper Andriesse legt de laatste kilometer af op de Swifterringweg.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Elandweg
<\/h4>\n\n\n\n

Halverwege de Elandweg verklaarden Andriesse en Metz onvoorwaardelijk hun liefde voor de polder. Deze smalle streep asfalt was van een zo overweldigende puurheid dat de wandelaars weinig meer konden doen dan stilzwijgend en bewonderend over deze parel van de polder te lopen.

De volgende ochtend werden onze wandelaars opgehaald door Bart van der Mark en Gunter Gruben. Natuurlijk was er geen zon te zien. Wel konden deze twee belangstellenden op grote afstand de salamiworst ruiken welke Andriesse en Metz die nacht al lopend hadden verorberd.<\/span><\/p><\/p>\n\n\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n\n\n
\n
\n
Polderlopers<\/h6>\n\n\n\n