{"id":2684,"date":"2025-03-09T13:35:00","date_gmt":"2025-03-09T13:35:00","guid":{"rendered":"https:\/\/polderlopers.nl\/wordpress\/?p=2231"},"modified":"2025-03-22T17:25:01","modified_gmt":"2025-03-22T17:25:01","slug":"142-dronten-w24","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maartenmetz.nl\/?p=2684","title":{"rendered":"142\u00a0 Dronten (W24)"},"content":{"rendered":"\n

Op de snert <\/h2>\n\n\n\n
\"\"
Polderloper Gerritsen schept snert op bij de koffieman thuis in Dronten.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De afgelopen jaren hebben de polderlopers er een bescheiden traditie van gemaakt om op de koffie te gaan bij polderlopers die in de polder wonen. In de winter van 2024 had de koffieman de eer om gastheer te spelen. Hij deed dit al eens eerder. Lang geleden toen hij nog geen koffieman was maar de broer van polderloper Vellinga. Tijdens de herfsttocht van 1996 zat Theun Vellinga midden in de nacht klaar met soep voor de wandelaars. Dit keer was het geen soep maar snert. Zelfs in twee varianten: er was ook aan de vegetari\u00ebrs gedacht.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Trouw <\/h4>\n\n\n

Het arrangement van deze wintertocht stond geheel in het teken van het afscheid van Theun Vellinga als koffieman. Sinds de lente van 1999 zorgde de koffieman voor een bakje troost tijdens de zonsopkomst. De broers Vellinga hebben veel overeenkomsten. Behalve hun liefde voor Flevoland beschikken ze beiden over een bijna onge\u00ebvenaarde loyaliteit. Eenmaal afgesproken zal een Vellinga niet terugkomen op een gedane belofte. Zo ook het koffiezetten in de vroege ochtend.\u00a0<\/p>\n\n\n

\"\"
Dit keer zorgde de koffieman niet voor koffie maar voor snert.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n

Maar liefst negentig keer kweet de koffieman\u00a0zich van zijn taak. Zonder dat er ooit beloftes over waren gedaan konden de polderlopers ’s ochtends bij het krieken van de dag rekenen op een bakje polderpleur. Weer of geen weer, vroeg of nog vroeger: Vellinga kwam steevast op tijd het observatorium binnenlopen. Immer kwiek, fris geschoren en opgewekt deelde hij de koffie rond. Waar de meeste polderlopers de koffieman altijd hartelijk dankten voor deze service leek polderplanner Vellinga het doodnormaal te vinden. Logisch: afspraak is afspraak en daar is niets bijzonders aan.\u00a0<\/p>\n\n\n

\"\"
Het einde van poldertocht 142 is in zicht wanneer de polderlopers de Hanzelijn passeren.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Traditie ten einde<\/h4>\n\n\n

Toch komt er aan deze lange reeks koffiezetten een eind. De koffieman is inmiddels verhuist naar het Heitel\u00e2n. Om nu helemaal vanuit Joure naar Swifterbant te rijden om een stief kwartiertje in het gezelschap te verkeren van uitgepierde en slecht uitgeslapen bibberende polderlopers gaat zelfs de koffieman te ver. En zo komt er een eind aan deze traditie binnen de traditie van het polderlopen. Want het polderlopen gaat natuurlijk gewoon door.<\/p>\n\n\n

\"\"
Gelukkig gingen niet alle tradities verloren: zo werd de poldertocht als vanouds afgesloten met een kampvuur.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n
\n
\n
Polderlopers<\/h6>\n\n\n\n