{"id":3595,"date":"2026-09-24T14:55:15","date_gmt":"2026-09-24T14:55:15","guid":{"rendered":"https:\/\/maartenmetz.nl\/?p=3595"},"modified":"2026-09-24T18:09:09","modified_gmt":"2026-09-24T18:09:09","slug":"149-emmeloord-h26","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/maartenmetz.nl\/?p=3595","title":{"rendered":"149 Emmeloord (H26)"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Excursieleider Metz moet weer eens wachten op achterblijvers van het gezelschap Polderlopers. “Ik snap het wel. In Emmeloord is gewoon heel veel te zien.”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Cultuur-historische survival <\/h2>\n\n\n\n

Emmeloord verdiende een herkansing. Nadat de polderlopers een bezoek aan het centrum van de Noordoostpolder in de winter van 2025 letterlijk in de mist zagen lopen, ging deze plaats in de herkansing. Aan de hand van oude landkaarten had polderlooppionier Metz een \u2018topotijdreis-route\u2019 ontwikkeld waarbij de polderlopers \u201czeker tien interessante kijkpunten\u201d tegen zouden komen. Vol verwachting volgden de excursieleden dan ook het spoor van hun zelfbenoemde poldergids.<\/p>\n\n\n\n\n\n\n\n

Kijkpunt 1<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Het eerste kijkpunt (het kunstwerk ‘De Ontmoeting’) zette direct al de toon voor wat zou uitmonden tot een cultuur-historische survivaltocht door Emmeloord.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cWe kijken hier naar een vroeg werk van Henk Ponsteen. Het beeld is gemaakt in 1964 en is getiteld \u2018De Ontmoeting\u2019. Aan de ranke vormen is goed te zien dat deze sculptuur is ge\u00efnspireerd door het karakteristieke werk van de beroemde Italiaanse kunstenaar Alberto Giacometti,\u201d doceerde Metz op een bruggetje in Park West. Polderpo\u00ebet Hardeman had er al bijna een foto van gemaakt toen de gids ruw werd onderbroken met de vraag \u2018of hij dit nu ter plekke uit zijn duim zoog.\u2019<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 2<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Duidelijk is te zien dat de watersport al sinds lange tijd een prominente rol speelt in Emmeloord.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

De autoriteit van excursieleider Metz werd bij het volgende kijkpunt bijna in twijfel getrokken. \u201cEmmeloord Marina heeft betere tijden gekend. Toch worden sommige van deze jachten nog gebruikt door lokale vissers. Ook zijn de sloepen een bron van vermaak voor de jongelui die zich er vermaken met het stoken van vreugdevuurtjes.\u201d \u201cDit riekt naar improvisatie,\u201d klonk het verongelijkt vanuit de achterhoede van het gezelschap.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 3<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
De excursieleden komen ogen te kort wanneer ze kennismaken met de ‘Boeren Hemel’.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cNet als in Dronten kent Emmeloord een \u2018Boeren Hemel\u2019. We lopen nu door een wijkje met luxe bungalows die zijn gebouwd voor de gepensioneerde eerste generatie polderpioniers. Kenmerkend is vooral de laagbouw. Alle voorzieningen op de begane grond. Logisch, want de oude polderpioniers hebben destijds met de spade de sloten, tochten en vaarten gegraven. Fysiek zwaar werk zodat traplopen op hoge leeftijd eigenlijk geen doen meer is.\u201d Excursieleider Metz ratelde zelfverzekerd door. De toeristen knikten argwanend maar moesten nageven dat deze wijk \u201cwel erg paradijselijk was opgezet\u201d.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 4<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
“Emmeloord is zo Nederlands als Purmerend, Oosterhout of Hoogeveen,” concludeerde Vellinga een tikkeltje teleurgesteld.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cIk heb ondertussen wel honger,\u201d merkte polderloper Gerritsen op. \u201cIk ging er eigenlijk vanuit dat we tijdens de route langs verschillende gezellige caf\u00e9etjes of winkeltjes zouden komen waar een versnapering te halen zou zijn.\u201d Excursieleider Metz moest de krasse knar teleurstellen. \u201cIn het centrum, aan het eind van de route, is er meer dan voldoende gelegenheid om de innerlijke mens te versterken. We moeten nu verder naar het volgende kijkpunt,\u201d besloot hij streng.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 5<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Achteraf gezien was kijkpunt 5 het enige kijkpunt waarbij letterlijk geen enkele twijfel was bij de excursieleden over de bezienswaardigheid van deze prachtige authentieke pionierswoningen.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Stadsgids Metz haalde opgelucht adem toen hij ter hoogte van de Berkenlaan \u201cbijna zeker wist\u201d dat hij alweer bij het vijfde kijkpunt was aanbeland. \u201cWe staan hier dus oog in oog met zogenaamde pionierswoningen. Dit soort geprefabriceerde huizen zijn kenmerkend voor de eerste woningen in de Noordoostpolder. Op het omringende platteland kennen jullie ook vast wel die betonnen voorraadschuren van de firma Schokker Beton.\u201d Zolang zijn volgelingen geen A.I. zouden raadplegen was er voor de stadsgids geen vuiltje aan de lucht. Tevreden stak hij daarna de grote weg over voor het vervolg van de rondleiding.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 6<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Net zoals de meeste Nederlanders zijn de Emmeloorders ook verknocht aan een huis met een tuin.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cAh, de professor Van Diggelenstraat! Deze professor was in de 19e<\/sup> eeuw een van de vele ingenieurs die ontwerpen hebben getekend voor de drooglegging van de Zuiderzee.\u201d Polderloper Steenaart keek aangenaam verrast om zich heen. \u201cDit is het echte werk. De roodstenen bakstenen sociale woningbouw. De hoop en belofte die deze huizen uitstralen. Een nieuw Begin!\u201d Samen met excursieleider Metz genoot hij van de ongereptheid van dit deel van Emmeloord. \u201cDit kan zo op de Unesco lijst van Cultureel Erfgoed!\u201d  <\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 7<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Zeg je Parijs dan zeg je de Eifeltoren. Bij Londen denk je aan de Big Ben en bij Emmeloord? Dan is De Golfslag van architect Abe Bonnema het eerste wat iedere recht geaarde Emmeloorder te binnen zal schieten.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cDit is toch wel \u2018the claim to fame\u2019 van Emmeloord, mensen. Kijk eens goed naar dit staaltje functionalistische architectuur uit 1970.\u201d De groep poldertoeristen knikte deemoedig bij het zien van bejaardenhuis De Golfslag. \u201cEen iconisch ontwerp van architect Abe Bonnema. Misschien kennen jullie zijn naam. Hij is ook de geestelijk vader van de Bonnema-toren, een enorm hoog zwart gebouw in Leeuwarden. Behalve dat het hoog is kan ik er eerlijk gezegd weinig over zeggen.\u201d De polderlopers besloten eensgezind dat dit de beste plek was om een groepsfoto te maken. \u201cDan ziet iedereen direct dat we in Emmeloord zijn geweest!\u201d riep polderloper Harte vastberaden. \u201cJullie weten nog niet half wat jullie nog te wachten staat in Emmeloord,\u201d gniffelde de stadsgids maar hij maakte zonder morren op deze plek een foto van zijn groep.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 8<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
“Diep als de vis zwemt. Diep als mijn vriendschap voor jou. Echt oneindig diep.” Vellinga declameert de tekst op de sokkel van dit kunstwerk. “Ik krijg er gewoon dorst van!”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cEn dit beeld is getiteld \u2018Gevangen in Staal\u2019 doceerde de gids nadat de groep de dorst had gelest bij de plaatselijke grootgrutter. \u201cDeze komt wel binnen zeg,\u201d mompelde Steenaart, \u201chet heeft iets weg van de Ark van Noach.\u201d Ook Hardeman, gediplomeerd kunstenaar en derhalve bevoegd tot een deskundig oordeel, was onder de indruk van dit werk van Ping Mei Sietsma uit 2016. \u201cDit beeld stelt voor \u2018de mensheid\u2019 maar dan van een vis. Zeg maar.\u201d Polderplanner Vellinga liep ge\u00efmponeerd rond dit kloeke kunstwerk alvorens zijn aandacht werd getrokken door alweer het volgende kunstwerk. \u201cOp zijn hondjes!\u201d heet dit beeld zeker. Een puberale opmerking die voor excursieleider Metz het teken was dat de spanningsboog van zijn volgelingen ten einde liep.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 9<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
Als haar kleinkind zo blij toont De Neef de door haar gevonden Geocache aan verzamelaar Gerritsen. Polderpo\u00ebet Hardeman kijkt vertederd toe, “Geluk is soms zo heel dichtbij.”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

\u201cMijn eerste Geo Cache!\u201d klonk het verheugd uit de mond van polderloper De Neef. Polderloper Gerritsen had de route van gids Metz op verschillende punten subtiel aangepast teneinde een behoorlijk aantal Geocaches te kunnen toevoegen aan zijn toch al omvangrijke verzameling. De polderlopers hielpen geestdriftig mee te zoeken naar deze \u201cgeografische paaseieren\u201d zoals polderlooppionier Metz ze heeft gedoopt. Op de rand van stad en platteland scoorde De Neef derhalve haar eerste trofee.<\/p>\n\n\n\n

Kijkpunt 10<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
“Een Chinees had dit niet kunnen overtreffen!” De polderlopers waren vol lof over de Dame Blanche zoals die in restaurant ’t Voorhuys werd opgediend. “Echt iets waar een chef zich mee kan onderscheiden!”<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Ofschoon Metz nog veel meer stedenbouwkundige pareltjes in petto had ontging hem niet dat er onder zijn gevolg enig gemor ontstond. Vooral polderplanner Vellinga stak niet onder stoelen en banken dat \u2018hij nu wel toe was aan een drankje\u2019. Hij was toch al in een wat recalcitrante bui omdat de traditionele culinaire bekroning van deze poldertocht in de soep liep. \u201cHoezo geen Chinees?\u201d klonk het teleurgesteld. Excursieleider Metz had nagelaten aan verwachtingsmanagement te doen. \u201cDe Lange Muur is gesloten op dinsdag. Ook Hai Yan Palace in Swifterbant is vandaag dicht.\u201d
Toch maakte restaurant \u2019t Voorhuys alles goed. \u201cEen uitmuntende Dame Blanche!\u201d concludeerde  kenner Steenaart, \u201cavontuurlijk zelfs. Met zo hier en daar een \u2018bite\u2019 in de vorm van een Maltezer.\u201d Ook de warme chocoladesaus werd apart geserveerd. \u201cVoortreffelijk! Ik ken weinig Chin. Ind. Spec. Restaurants die dit beter doen hoor.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Eindoordeel<\/h4>\n\n\n\n

\u201cAls ik niet beter zou weten zou ik niet door hebben gehad dat ik in een compleet van scratch af aan ontworpen dorp heb gewandeld,\u201d concludeerde Vellinga, \u201chet had net zo goed Purmerend, Hoogeveen of Oosterhout kunnen zijn.\u201d En hij kan het weten. Als routecontroleur van een keur aan wandelgidsen \u2018wandelen buiten de binnenstad\u2019 is Vellinga een kenner van de Nederlandse buitenwijken. Ook Metz zelf, initiatiefnemer van deze Emmeloord Tour, was enigszins ontgoocheld. \u201cWat kan ik zeggen over Emmeloord? Dit dorp laat zich in drie letters karakteriseren. \u2018Tja.\u2019 En daar wil ik het bij laten. Tijd voor bier!\u201d<\/p>\n\n\n\n

Polderpret<\/h4>\n\n\n\n
\"\"
De Nieuwe Koffieman Smits met zijn assistent Seuren kijken uitgeslapen en tevreden toe hoe de zon langzaam op komt.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Na een paar drankjes in restaurant \u2019t Voorhuys waren al snel de scherpe kritische kantjes ervan af. En het traditionele kampvuur maakte ook veel goed. Polderloper Goddijn had thuis blijkbaar genoeg sterke verhalen verteld over de poldertochten want zijn twee zoons Dennis en Pieter waren met zwaar kampeergeschut uitgerukt en maakten het nog tot in de kleine uurtjes gezellig in het Observatorium. Als klap op de vuurpijl werden de polderlopers de volgende morgen gewekt met de geur van verse koffie. Geserveerd door de Nieuwe Koffieman en geassisteerd door zijn immer opgewekte vrouw. Nee, de zomer mocht dan alweer voorbij zijn; de herfst zou schitterend zijn!<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Na een aarzelend begin piepte ze zon dan toch nog door de laag hangende bewolking heen. Goed voor een degelijke ‘plus’ in de statistieken.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Cultuur-historische survival Emmeloord verdiende een herkansing. Nadat de polderlopers een bezoek aan het centrum van de Noordoostpolder in de winter van 2025 letterlijk in de mist zagen lopen, ging deze plaats in de herkansing. Aan de hand van oude landkaarten had polderlooppionier Metz een \u2018topotijdreis-route\u2019 ontwikkeld waarbij de polderlopers \u201czeker tien interessante kijkpunten\u201d tegen zouden … Lees verder “149 Emmeloord (H26)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[16],"tags":[],"class_list":["post-3595","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-herfst"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3595","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=3595"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3595\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3626,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/3595\/revisions\/3626"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=3595"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=3595"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/maartenmetz.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=3595"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}