Etappe 9: Visé – Val Dieu

Een wandeling rondom Zuid-Limburg is een wandelgids van Alex Buis. Wij hebben de laatste drie etappes gelopen en doorkruisten vele malen de taalgrens. Vlak over de grens maar geen spoor van Nederland.

Ze zeggen weleens dat van alle landen in Europa er geen twee buurlanden zijn die meer van elkaar verschillen dan Nederland en België. En dat terwijl we vroeger één en hetzelfde land waren en we voor het grootste gedeelte dezelfde taal spreken. Zodra je in Visé uit de trein stapt waan je je in Zuid-Europa. Hemelsbreed nog geen twee kilometer verwijderd van de grens ben je in een compleet andere wereld.

“Etappe 9: Visé – Val Dieu” verder lezen

Poldertocht 121: Herfst 2019 De zingende Chinees

Sinds de zomer van 1989 lopen de polderlopers bij ieder nieuw seizoen een tocht door de polder om de volgende ochtend bij zonsopkomst de eerste zonnestralen van het nieuwe seizoen te begroeten in het Observatorium tussen Lelystad en Swifterbant.
Om de sfeer te verhogen werden de gasten in New Town getrakteerd op de zingende ober. Compleet met karaoke-scherm kwam de stemming er al snel in.

Zelden werden de polderlopers zo verrast tijdens in een Chin. Ind. Spec. Rest. Na de verwarmde vochtige doekjes na afloop van de maaltijd waren de moe gelopen wandelaars al meer dan tevreden. Maar het werd nog beter: de stemming in restaurant New Town werd tot ongekende hoogte gestuwd door een zingende ober. En niet alleen de ober zong: de polderlopers deden gretig een duit in het karaoke-zakje. En terwijl op het grote plein in Almere Buiten de feestformatie Snollebollekes de menigte van links naar rechts liet hossen, deinden de polderlopers schouder aan schouder achter hun leeg gegeten borden ook van links naar rechts op de klanken van John Denvers “Country Road”.

“Poldertocht 121: Herfst 2019 De zingende Chinees” verder lezen

Poldertocht 120: Zomer 2019 Geen oog voor de zon

Sinds de zomer van 1989 lopen de polderlopers bij ieder nieuw seizoen een tocht door de polder om de volgende ochtend bij zonsopkomst de eerste zonnestralen van het nieuwe seizoen te begroeten in het Observatorium tussen Lelystad en Swifterbant.
Waar de zon het middelpunt van deze foto is, hebben de cultuurliefhebbers tijdens Sunsation slechts oog en oor voor de verschillende dichters.

Weinig cultuurliefhebbers hadden oog voor de prachtige zonsopkomst in het Observatorium. Terwijl dit kunstwerk speciaal is ontworpen om de zonnewendes te beleven bleven de bezoekers van Sunsation hardnekkig zitten op hun campingstoelen in de binnencirkel omgeven door de houten pallisade. Van de zon zagen zij niets.

“Poldertocht 120: Zomer 2019 Geen oog voor de zon” verder lezen

Poldertocht 119: Lente 2019 Wieringerwerf – Medemblik

Sinds de zomer van 1989 lopen de polderlopers bij ieder nieuw seizoen een tocht door de polder om de volgende ochtend bij zonsopkomst de eerste zonnestralen van het nieuwe seizoen te begroeten in het Observatorium tussen Lelystad en Swifterbant.

Ode aan Cornelis Lely

De polderproloog van de lente van 2019 is een waar eerbetoon aan Cornelis Lely die met de Zuiderzeewet in 1918 de basis legde voor onze poldertochten. Zonder Lely geen polder en zonder polder geen polderlopers. Het werd na meer dan 100 poldertochten hoog tijd om Lely in het zonnetje te zetten. En hoe kunnen we dat nu beter doen dan te starten in de oudste van de vier IJsselmeerpolders: de Wieringermeerpolder.

“Poldertocht 119: Lente 2019 Wieringerwerf – Medemblik” verder lezen

Poldertocht 118: Winter 2018 Elburg – Kampen

Sinds de zomer van 1989 lopen de polderlopers bij ieder nieuw seizoen een tocht door de polder om de volgende ochtend bij zonsopkomst de eerste zonnestralen van het nieuwe seizoen te begroeten in het Observatorium tussen Lelystad en Swifterbant.

Net als in 2017 hadden de polderlopers geen geluk met het weer tijdens hun wintertocht. Hoewel het niet eens echt hard regende, waren de wandelaars na ruim 16 kilometer tot op het bot nat en verkleumd. De harde wind zorgde ervoor dat de spijkerbroeken klef en klam bleven en de parapluies hadden het zwaar te verduren op de dijk tussen Elburg en Kampen.

Winter 2018 Kamperdijk
Bij het verlaten van Elburg moeten de polderlopers regen en harde wind trotseren.
“Poldertocht 118: Winter 2018 Elburg – Kampen” verder lezen

Poldertocht 117: Herfst 2018 Ameland

Sinds de zomer van 1989 lopen de polderlopers bij ieder nieuw seizoen een tocht door de polder om de volgende ochtend bij zonsopkomst de eerste zonnestralen van het nieuwe seizoen te begroeten in het Observatorium tussen Lelystad en Swifterbant.

Metz, Metz en nog eens Metz

“Het is hier ook Metz voor en Metz na”, stelde polderloper Vellinga vast tijdens de herfsttocht van 2018. Samen met een selecte groep liefhebbers nam hij deel aan de zevende etappe van de Tour de Polder. Polderpionier Metz knikte tevreden. De tocht voerde over Ameland: het eiland van zijn voorvaderen. Naast een vishandel, rijwielhandel, bed & breakfast, hotel, restaurant en café annex discotheek bleek de naam Metz ook op het kerkhof rijk te zijn vertegenwoordigd.De polderlopers kampeerden zelfs in de tuin van het huis waar reeds sinds 1672 afstammelingen van de familie Metz wonen. Ze begonnen hun meerdaags herfstarrangement in café De Brouwerij waar een oomzeggertje van polderpionier Metz fris en fruitig achter de bar diverse biertjes tapte. Een volle nicht van diezelfde Metz deed in de ernaast gelegen discotheek dienst als uitsmijter, garderobe- en toiletjuffrouw. En om het helemaal af te maken was zoon Daan, een van de stamhouders van het geslacht Metz, ook van de partij

“Poldertocht 117: Herfst 2018 Ameland” verder lezen

Dag 28: Metz

Een wandeling van ruim 550 kilometer van de voordeur van de familie Metz in Lierderholthuis naar de middenstip van het veld van FC Metz in Frankrijk.
49.109 NB / 6.159 OL
Middenstip Stade Saint Symphorien.
49.109 NB / 6.159 OL
Coupe d’envoi FC Metz – Boredaux (0-4)
49.109 NB / 6.159 OL
Voorpagina nieuws in Salland!
49.109 NB / 6.159 OL
Stade Saint Symphorien

Wereldberoemd in Metz

De morsige rokende uitbater van het campingwinkeltje begroet me wanneer ik met mijn afgeragde korte broek op mijn slippers naar de doches loop. “Vous êtes en journal!” en hij laat zijn tuinslang even liggen om een exemplaar te pakken van de lokale krant. In één klap ben ik wakker want ik zie onze lachende gezichten de hele voorpagina bestrijken. Er is geen ander nieuws in Metz… Een uitgebreid artikel over onze tocht, nagenoeg alles staat er in. Leuk detail is dat het aantal kilometers dat we hebben gelopen is toegenomen. Toen we gisteren aankwamen op het kantoor van de club was dat het eerste dat ze vroegen. “Cinq cent soixante dix sept”, maar het was nogal chaotisch en “les chiffres sont três difficiles pour nous pour prononcer et comprendre.” Dus het zijn er nu 675 of 657 kilometer geworden. Iets meer dus dan de werkelijkheid. Maakt niet uit; zo voelde het ook. Acht en twintig dagen hebben we non stop gelopen. Het schoot niet iedere dag veel op. Veel tijd ging verloren aan het vinden van de gewenste paden die soms wel of soms niet op de kaart stonden of die ik soms wel of soms niet op de kaart zag staan. Ook het vele stijgen en dalen in de Eifel, Haut Fagnes en de Ardennen haalden het tempo naar beneden. Maar we zijn er dus. Een van de eerste dingen waar Karin blij mee is, is het fris gewassen jurkje aan te trekken dat vriendin A. voor haar had meegenomen. Eindelijk wat anders aan. Zelfs ik begon me ongemakkelijk te voelen in steeds maar dezelfde kleren. Ook gisteren bij aankomst op de camping (“Nous sommes complet. Desolé.” “A vous lis mon nom?” “Aaah, c’est vous! Monsieur Metz! Un instant”) heb ik weer mijn sokken, onderbroek en shirt gewassen. Gewassen is een groot woord. Met warm water en een blok zeep over de stof gewreven. Het is er in ieder geval niet nog viezer en zweteriger van geworden. De campinghouder is met zijn tuinslang hetzelfde aan het doen. Inzepen en schoonspuiten.

Zonder Metz in Metz

Vandaag met onze vrienden eens rustig door de stad gelopen. Het is een vreemd idee om met hen door deze stad te lopen. De gastvrouw van ons favoriete restaurant ‘L’assiette et vert’ vroeg ons waar ‘les garçons’ waren. Voor de eerste keer zijn we in Metz met mensen die geen Metz heten maar de moeite hebben genomen ons te verrassen bij onze aankomst: mijn collega Bart en zijn vrouw Pauline en mijn vriend Gunter. Dat verrassen is zeker gelukt want we kwamen elkaar stom toevallig tegen in de buurt van de camping. En nu eerst maar eens genieten van een dag niet lopen maar gewoon een beetje drentelen in de stad.

Dag 27: Maizières-lès-Metz – Metz

Een wandeling van ruim 550 kilometer van de voordeur van de familie Metz in Lierderholthuis naar de middenstip van het veld van FC Metz in Frankrijk.
49.192 NB / 6.150 OL
Vlakbij ons favoriete Centre Commerciale ten noorden van Metz.
49.170 NB / 6.152 OL
We passeren de gemeentegrens van Metz in Woippy.
49.159 NB / 6.154 OL
We naderen de bebouwde kom van Woippy.
49.157 NB / 6.155 OL
Quartier du Roi, Woippy
49.131 NB / 6.159 OL
Rue René Paquet, Woippy
49.127 NB / 6.159 OL
Route de Lorry, Le Ban st. Martin

Typische doorgangscamping

Voor de laatste keer deze tocht pakken we in. Douches met een touwtje om aan te trekken. Dat heb ik in mijn lange en rijke kampeerleven nog nooit meegemaakt. Een sleutel om het toiletgebouw mee te openen heb ik ook niet eerder nodig gehad. Dit is ook geen camping waar mensen uit nabij gelegen dorpen al meer dan 25 jaar ieder voorjaar neerstrijken. Camping municipal Parc Napoleon zal in de ANWB-gids hooguit worden aangeprezen als “typische doorgangscamping”. Net zoals die van Metz overigens. Op weg naar de Ardeche of nog zuidelijker is dit inderdaad een prima plaats om te overnachten. Of toch nog een uurtje doorrijden naar Metz of Nancy. Weinig landgenoten kennen deze steden anders dan van snel er langs heen rijden. En dan is ze misschien bij Thionville de kerk opgevallen die bijna op de vluchtstrook van de snelweg staat. Een robuuste gele kerk vlak voordat je de rivier overgaat aan je linkerhand. En omdat wij gisteravond een avondje Thionville voor de boeg hadden een uitgelezen moment om die kerk eens van de andere kant te bekijken. Aan alle kanten dicht, een bouwterrein er tegen aan en het viel ons op dat het kerkgebouw vast zat aan een veel nieuwer complex. Op de borden stond “Reconstructement Hôpital ancienne”. Klopt met wat er op de topografische kaart staat, stelt Karin tevreden vast. Wij kwamen Thionville trouwens over een modderspoor binnenglijden, bij het huidige ziekenhuis aan de noordzijde van de stad en zijn nu dus bij het voormalige ziekenhuis aanbeland.

“Dag 27: Maizières-lès-Metz – Metz” verder lezen

Dag 26: Thionville – Maizières-lès-Metz

Een wandeling van ruim 550 kilometer van de voordeur van de familie Metz in Lierderholthuis naar de middenstip van het veld van FC Metz in Frankrijk.
49.355 NB / 6.162 OL
Place de la Republique in Thionville.
49.348 NB / 6.161 OL
Onder de spoor- en autobrug over de Moezel.
49.304 NB / 6.161 OL
Route de Thionville, Uckange.
49.210 NB / 6.160 OL
Grand Rue in Maizières-les-Metz.

Het gele kerkje

Thionville! Al zo vaak zijn we hier langs gereden op weg naar Metz. De eerste plaats in Frankrijk die vanaf de snelweg opvalt. En dan vooral het gele kerkje dat zowat op de vluchtstrook staat. L’Eglise St Joseph leer ik in een van de foldertjes die de typemachine en telefoontoestellen verzamelende beheerder van camping Municipal Parc Napoleon ons gisteren gaf. En bij Thionville zien we voor het eerst deze tocht de Moezel, de rivier waaraan we al zo vaak hebben gekampeerd en de rivier waaraan het stadion van FC Metz is gelegen.

“Dag 26: Thionville – Maizières-lès-Metz” verder lezen

Dag 25: Dudelange – Thionville

Een wandeling van ruim 550 kilometer van de voordeur van de familie Metz in Lierderholthuis naar de middenstip van het veld van FC Metz in Frankrijk.
49.463 NB / 6.167 OL
We naderen Roussy-le-village (FR).
49.454 NB / 6.163 OL
Van Roussy-le-village richting Thionville.
49.426 NB / 6.162 OL
Tussen forêt de Soetrich en Hettange-Grande.
49.419 NB / 6.162 OL
Soetrich
49.397 NB / 6.162 OL
Hettange-Grande
49.391 NB / 6.162 OL
Van Hettange-Grande naar het Bois de la Grange.
49.362 NB / 6.163 OL
Avenue Clemenceau in Thionville.

Je cherche pleistèrs

Ik ben al lang klaar voor de start wanneer Karin begint aan haar benenreparatie-werkzaamheden. Pleisters, blarenpleisters, tape, talkpoeder en stukjes wol tussen de tenen. En daarna heel behoedzaam de sokken en schoenen aantrekken. De pharmacie heeft aan haar een goede klant. Gisteren in Dudelange vijf medewerkers van de plaatselijke apotheek geraadpleegd om uiteindelijk een rolletje ‘leukoplast’ te bemachtigen. Lastig hoor in het Frans: pleisters op een rolletje. ‘Roulle?’ of in gebarentaal met de bijbehorende geluiden: ‘ritsssss’.

“Dag 25: Dudelange – Thionville” verder lezen