Categorie: Lente

Nieuw asfalt

Net als de vorige wintertocht startte deze poldertocht middenin de polder. Ingegeven door een niet te stillen honger naar onbewandelde paden was het polderplanner Vellinga opnieuw gelukt vele verse kilometers asfalt in de route op te nemen. In plaats van de rechte lijn zoveel mogelijk te hanteren, moesten we tijdens de lentetocht de routekaart bij de hand houden. Nog nooit is er zoveel afgeslagen!  
We hebben kennis gemaakt met de kakelverse Ansjovisweg, de Van der Hamlaan, de Rietweg, de Ottolanderlaan, de Roodbeenweg, de Rietsemalaan én een ontbrekend stukje Lisdoddeweg: 9,5 kilometer nieuw asfalt!

Groenlinksaf

Deze, op papier eenvoudige en weinig spectaculaire poldertocht kon rekenen op opvallend veel belangstelling. Het zal ongetwijfeld te maken hebben gehad met de drukke agenda van de gemiddelde polderloper. Vallen de meeste tochten op doordeweekse dagen, deze keer kon er gewoon op de vrije zaterdag gewandeld worden.

Lees verder “063 Almere (L05)”

Polderlopers van suiker

De weergoden waren de polderlopers niet gunstig gestemd. Toen de wandelaars het knusse Luttelgeest nog maar nauwelijks hadden verlaten, brak de hemel open. Gestaag drensde de regen met bakken neer op de verkleumde polderlopers. Gelukkig wist Theun Vellinga een droge plek op Schokland om te schuilen.

Lees verder “059 Kuinre (L04)”

Meetstoel U99

In Zeewolde werden de wandelaars uitgezwaaid door de vrouw en de zoon van polderloper Vellinga. Naast de bekende gezichten konden we ook een debutant begroeten: Bart Boerema. Een blijvertje want op de herfst na heeft hij alle tochten van 1999 gelopen. Het winkelhart van Zeewolde bood, naast verkleumde dansmariekes, na lang zoeken een gelegenheid waar we koffie konden drinken. Een halve snackbar was uiteindelijk ons deel. Genoeg om aan de lange tocht te beginnen.

Lees verder “039 Zeewolde (L99)”

Rechtdoor in Nederland onmogelijk

Ondanks het rechtlijnige karakter van de polder bleek het onmogelijk om letterlijk recht door zee te lopen. De kavels in de polder werden door tochten en vaarten van elkaar gescheiden die te groot waren om overheen te springen. Omdat de behoefte aan rechtdoor lopen bij de polderlopers groot was, verlegden zij hun route naar het Oude Land.

Lees verder “011 Velp (L92)”

Langs het Markermeer

Het voorzichtige zonnetje van de vorige tocht (winter 1990) had het wakkerende vuurtje aangeblazen. Andriesse en Metz hadden nu de smaak te pakken en zouden niet stoppen voor ze een perfect zonsopkomst zouden zien boven, wat ze ondertussen al ‘hun’, Observatorium noemden. Weer werd er gretig op de landkaart gekeken. Vanuit Almere werd in een rechte streep langs het Markermeer naar Lelystad gelopen.

Lees verder “007: Almere (L91)”

Monstertocht op de fiets

Wie er op het idee kwam om vanuit Arnhem naar het Observatorium te fietsen is onduidelijk. Wel was duidelijk dat de deelnemers geen flauw idee hadden van de afstand. Over de Veluwe naar Harderwijk en van daaruit door de polder naar Lelystad bleek ruim honderd kilometer te zijn. Zelfs de in landkaarten geïnteresseerde Andriesse en Metz hadden hier niet bij stil gestaan.

Lees verder “003: Arnhem (L90)”