057 Urk (H03)

Heetste en langste zomer weggeregend

Polderloper Metz had zijn vrouw meewarig aangekeken toen deze hem een regenpak had toegegooid. ‘Lees je dan ook nooit de weersberichten?’ vroeg ze geïrriteerd. Metz keek eens naar buiten. Een onbewolkte hemel en een lekker zonnetje. ‘Zwoel windje’, zei hij terwijl hij het regenpak toch maar bovenin zijn rugzakje propte.

Wat begon met een zomers briesje

Op weg naar Urk leek er weinig aan het weer te veranderen. Metz begroette zelfverzekerd in korte broek en op sandalen de andere polderlopers in de nauwe straatjes op Urk. De wind was aan de boorden van de Zuiderzee ondertussen wat aangewakkerd. ‘Lekker zomers briesje,’ sprak Metz opgewekt toen hij de roeiers in de Moby Dick de haven uit zag roeien voor hun wekelijke training.
Vanuit Chin. Ind. Spec. Rest. Hai Li hadden de polderlopers prachtig uitzicht over het water. Aan de horizon was de Flevocentrale goed zichtbaar. De wandelaars, wederom in grote getale afgekomen op dit als ‘standaard’ tochtje aangekondigde arrangement, deden zich te goed aan een keur aan verschillende chinese nummertjes. De enige poldervrouw, Wilma Wormgoor – aanvankelijk nogal sceptisch over de keuze voor een Chinees op Urk ‘Bij Urk denk ik niet direct aan een Chinees’ – was aangenaam verrast over de kwaliteit van haar nummer 71.

stortregen

Vanachter de goedgevulde dis zagen de polderlopers ondertussen de Moby Dick over de woelige baren dansen. het werd donker en een paar regendruppeltjes tikten gezellig tegen de ruiten. Dat zou echter snel veranderen. Binnen een paar minuten brak de hemel open. Harde slagregens geselden de ruiten van Hai Li. Aan tafel fronsde Metz zijn wenkbrauwen. Dat juist nu de langste en heetste zomer sinds tijden moest eindigen met een nat pak. Polderloper Faber legde Metz uit dat we hier te maken hadden met de aangekondigde ‘buien met regen’. ‘Regenbuien dus’, concludeerde Metz. ‘Zo zou je het ook kunnen noemen. Het zijn in ieder geval geen sneeuwbuien.’ Zoveel was inmiddels iedereen wel duidelijk.

Polderplanner Vellinga keek Metz forsend aan. Deze zei dat het tijd was om te vertrekken. Nadat Wormgoor had vastgesteld dat ‘je zelfs op de gang al nat werd’ probeerde Vellinga belangstellenden te ronselen voor een bezoek aan de welbekende en hogelijk gewaardeerde kroeg Willem Barendsz. Dit ontging Metz niet. Zonder verder aandacht te schenken aan het op handen zijnde schisma onder de deelnemers trok hij vastberaden zijn regenpak aan. Gelukkig drong Vellinga niet meer aan en stonden binnen luttele minuten tien polderlopers in de stromende regen buiten klaar om de herfst te begroeten.

Het bleef de gehele wandeling ‘verkwikkend’. Marco Sellinghuizen had een mooie tocht uitgekozen om te debuteren. Gelukkig was poldersupporter Rijff in het Observatorium er in geslaagd een vuur brandend te houden. Ondanks de afnemende regen hielden de polderlopers de gezelligheid beperkt tot slechts enkele polderpilsjes.

De volgende ochtend echter, wachtte de beloning. Naast de door de koffieman meegebrachte vers gebakken tulband beloonde de zon het doorzettingsvermogen van onze vrienden. Voor het eerst sinds lange tijd kon er dan ook een ‘plus’ worden genoteerd.