Wandelen naar het hart van Flevoland
Na jarenlang over het asfalt van de lange polderwegen of over het water van de vele vaarten te hebben gezworven, kozen de polderlopers voor het avontuur. Gewapend met een gedetailleerde kaart met daarop het zogenaamde ‘ Voorkeurstrace Hanzelijn’ doken vijf polderlopers vanuit Roggebotsluis het natte en frisse groen in.
Lees verder “052 Roggebotsluis (Z02)”
Op visite bij de polderlopers. Het begint al bijna een traditie te worden. Toch was polderlooppionier Metz merkbaar opgewonden bij het idee dat hij voor het eerst de woning van polderloper Steenaart zou bezoeken. Het adres waar hij in de vorige eeuw vele malen de papieren PolderPost naar toe had gestuurd had hij nog nimmer bezocht. Wat wist hij eigenlijk van Steenaart die dit keer voor de 100ste keer deelnam aan de poldertocht? Hij was niet de enige die zich dat afvroeg want tijdens de kwis over de jubilaris bleek dat zelfs zijn eigen vrouw nog vele nieuwe dingen hoorde over haar man.
Lees verder “147 Hilversum (L26)”
Polderplanner Metz had zich nog wel zo goed voorbereid. Aan de hand van historisch kaartmateriaal had hij een route uitgestippeld door het Emmeloord van 1960. ‘Eens kijken hoe de eerste straatjes en gebouwen van het centrum van de Noordoostpolder er nu bij liggen. En een prima manier om een beetje de pioniersgeest uit de eerste jaren van de polder op te snuiven.’ De dichte mist gooide echter roet in het eten. Een ‘meet and greet’ met een echte pioniersvrouw maakte alles meer dan goed…
Lees verder “146 Nagele (W25)”
Waar polderlopers gewend zijn zich in uitgestorven eetzalen in alle rust te laven aan de geneugten van de Chinees Indonesische keuken, bleek de neringdoenende in Emmeloord een andere conceptie van het begrip ‘hospitality’ te hanteren. Al telefonerend langs een lange rechte in mist gehulde polderweg, kreeg polderplanner Metz de wind van voren. ‘Wel een beetje laat hé! Om nu te reserveren voor veertien personen. Zo werkt dat niet hier!’ Eenmaal aangekomen in het restaurant deed de ober er nog een schepje bovenop. Allemaal afzonderlijk bestellen van de kaart bleek niet tot zijn mogelijkheden te behoren. Hij stelde dwingend voor een ‘verrassingsmenu’ te maken. Voor vegetariërs had hij met lichte tegenzin dan nog wel een alternatief.
‘Verfrissend,’ reageerde Chinees-kenner Steenaart tevreden, ‘heel wat anders dan die deemoedig buigende obers die we in Nederland gewend zijn. Deze man weet wat hij wil.’ Steenaart omschreef de werkwijze van de gerant in Emmeloord geamuseerd als ‘een uitdagende balanceeract op een wankel koord van lompheid en eigenzinnigheid’.
“Bijzonder programma voor de poldertocht! Een breuk met de traditie…” was de reactie van polderplanner Vellinga op het voorstel voor de herfsttocht van 2025 van polderlooppionier Metz. Het waren vooral die drie laatste puntjes waaruit bleek dat polderlopers zo hun ideeën hebben over hoe een poldertocht moet verlopen. Nochtans eindigde ook deze poldertocht weer zoals de trouwe volgers inmiddels al kennen: vrolijk babbelend rondom het kampvuur. Breuk met de traditie ten spijt…
Lees verder “145 Dronten (H25)”
De zomertocht van 2025 stond in het teken van het afscheid van onze Koffieman. Na maar liefst 93 keer voor PolderPleur te hebben gezorgd én ook vijf keer als polderloper te hebben deelgenomen was dit de laatste tocht waarin de Koffieman acte de présence gaf. Dat deed hij zoals alleen een Koffieman dat kan doen: als gastheer in zijn nieuwe domicilie Grouw.
Lees verder “144 Akkrum (Z25)”
Met oog op het debuut van polderloper Smits als koffieman werd voor de lentetocht van 2025 gekozen voor een tocht uit zijn bundel ‘Wandelen buiten de binnenstad van Almere.’ Veel van de stad hebben de wandelaars overigens niet gezien want de route voerde hen vooral langs dreven, dijken en vijvers. Polderpurist Steenaart moest het doen met een experimenteel woonwijkje dat geen representatief beeld van Almere gaf. ‘Stadswandelingen moeten door de stad gaan, het liefst met veel steen, trespa en beton,’ mopperde hij terwijl hij maar weer eens over een hekje klom teneinde zijn weg door hoog grasland te vervolgen.
Lees verder “143 Almere (L25)”
De afgelopen jaren hebben de polderlopers er een bescheiden traditie van gemaakt om op de koffie te gaan bij polderlopers die in de polder wonen. In de winter van 2024 had de koffieman de eer om gastheer te spelen. Hij deed dit al eens eerder. Lang geleden toen hij nog geen koffieman was maar de broer van polderloper Vellinga. Tijdens de herfsttocht van 1996 zat Theun Vellinga midden in de nacht klaar met soep voor de wandelaars. Dit keer was het geen soep maar snert. Zelfs in twee varianten: er was ook aan de vegetariërs gedacht.
Lees verder “142 Dronten (W24)”
Het was een mooie nazomerdag zoals we die wel vaker bij herfsttochten meemaken. Een mooie gelegenheid om weer eens in Urk te beginnen en in het zonnetje over de dijk richting Flevoland te lopen. Na een verfrissende startconsumptie op een terras in Urk begonnen de polderlopers aan hun warme tocht. Bijzonder was de aanwezigheid van polderloper Nooren die de herfsttocht aangreep als voorfeestje voor haar zestigste verjaardag. Precies 10 jaar eerder had ze de polderlopers leren kennen in het Observatorium dat precies naast haar ouderlijk huis gelegen was. En daarna zagen we haar opgewekte verschijning regelmatig terugkeren.
Toen polderlooppionier Metz polderloper Steenaart uitnodigde om poldertocht 140 te plannen, kon hij niet bevroeden dat de goedmoedige polderapostel deze kans aangreep om de polderlopers ouderwets over de kling te jagen. Zijn zomerarrangement tikte de veertig kilometer aan en stuurde de wandelaars over lange rechte wegen. Een poldertocht zoals die ooit ook bedoeld was. Niks geen kronkelige graspaadjes langs groene dreven, prologen elders in het land of tussentijdse transfers per trein. Keiharde kilometers over klinkers en asfalt over de bodem van de voormalige Zuiderzee.
Lees verder “140: Almere (Z24)”