011 Velp (L92)

Rechtdoor in Nederland onmogelijk

Ondanks het rechtlijnige karakter van de polder bleek het onmogelijk om letterlijk recht door zee te lopen. De kavels in de polder werden door tochten en vaarten van elkaar gescheiden die te groot waren om overheen te springen. Omdat de behoefte aan rechtdoor lopen bij de polderlopers groot was, verlegden zij hun route naar het Oude Land.

Stapels stafkaarten

Vanuit Velp, de toenmalige woonplaats van Metz, begonnen Andriesse en Metz aan een tweedaagse tocht die hen in een rechte lijn na ruim zestig kilometer in Elburg zou moeten brengen. Dit keer gewapend met een stapel stafkaarten, een kompas en zelfgebakken overlevingskoeken begonnen ze optimistisch aan de onderneming.
Een zware tegenvaller bleken de vele versperringen in de vorm van militaire oefenterreinen, sanatoria, kroondomeinen, snelwegen en spoorlijnen. Vele kilometers liepen de vrienden om. Uiteindelijk bereikten ze na twee dagen Elburg in de avonduren.

martelgang

Het plan was om na een korte pauze ’s nachts door te lopen naar het Observatorium. Toen de mannen in een restaurant een paar stevige spekpannenkoeken hadden verorberd waren de benen echter volgelopen. De laatste bus richting Lelystad was reeds vertrokken. Vanuit Elburg kon die avond alleen nog Harderwijk worden bereikt. Daar aangekomen zagen de polderlopers een taxi met ronkende motor staan. Niet dat dit vervoermiddel in het dagelijkse systeem van onze vrienden paste maar de vermoeidheid en de slaap hadden voldoende greep op het gestel gekregen dat de mannen eieren voor hun geld kozen. Een korte onderhandeling met de eenogige chauffeur leverde een prijs van vijftig gulden op voor het ritje naar Lelystad.
Andriesse en Metz vonden het onsportief om zich in het Observatorium te laten afzetten. Na nauwelijks een kwartiertje in de voortrazende taxi te hebben uitgerust, lieten ze zich aan het begin van de ‘Martelgang’ afzetten.