Cultuur-historische survival

Emmeloord verdiende een herkansing. Nadat de polderlopers een bezoek aan het centrum van de Noordoostpolder in de winter van 2025 letterlijk in de mist zagen lopen, ging deze plaats in de herkansing. Aan de hand van oude landkaarten had polderlooppionier Metz een ‘topotijdreis-route’ ontwikkeld waarbij de polderlopers “zeker tien interessante kijkpunten” tegen zouden komen. Vol verwachting volgden de excursieleden dan ook het spoor van hun zelfbenoemde poldergids.

Lees verder “149 Emmeloord (H26)”

Zeevruchten

“Bijzonder programma voor de poldertocht! Een breuk met de traditie…” was de reactie van polderplanner Vellinga op het voorstel voor de herfsttocht van 2025 van polderlooppionier Metz. Het waren vooral die drie laatste puntjes waaruit bleek dat polderlopers zo hun ideeën hebben over hoe een poldertocht moet verlopen. Nochtans eindigde ook deze poldertocht weer zoals de trouwe volgers inmiddels al kennen: vrolijk babbelend rondom het kampvuur. Breuk met de traditie ten spijt…

Lees verder “145 Dronten (H25)”

Indian Summer langs de Zuiderzee

Het was een mooie nazomerdag zoals we die wel vaker bij herfsttochten meemaken. Een mooie gelegenheid om weer eens in Urk te beginnen en in het zonnetje over de dijk richting Flevoland te lopen. Na een verfrissende startconsumptie op een terras in Urk begonnen de polderlopers aan hun warme tocht. Bijzonder was de aanwezigheid van polderloper Nooren die de herfsttocht aangreep als voorfeestje voor haar zestigste verjaardag. Precies 10 jaar eerder had ze de polderlopers leren kennen in het Observatorium dat precies naast haar ouderlijk huis gelegen was. En daarna zagen we haar opgewekte verschijning regelmatig terugkeren.

Lees verder “141 Urk (H24)”

Slaapfeestje bij jarige job

Poldertochten eindigen altijd hetzelfde. Gezeten rond een kampvuur worden de wereldproblemen door de polderlopers met speels gemak verkleind tot behapbare proporties die tussen een paar slokken bier door worden opgelost. De variatie zit hem in de omvang van het vuur, de tot vuurton gepromoveerde droogtrommel of de tot de verbeelding sprekende toren van gortdroge pallets waarmee polderpyromaan Rijff zich in de winter van 2006 een plekje in de geschiedenis van de poldertochten verwierf. Maar de herfsttocht van 2023 eindigde dit keer niet rondom het vuur in het observatorium maar rond de keukentafel thuis bij polderloper Nooren.

Lees verder “137: Emmeloord (H23)”

Wandelen buiten de binnenstad van Almere

Halverwege de tocht door Almere kreeg de fantasie greep op de polderlopers. Ze stonden te staren naar een niet afgemaakt kasteel. Een enorme betonnen vierkante toren met een dak dat slechts bestond uit gebinten. Daarnaast zagen ze twee ronde torenspitsen en daarom heen een hoge kasteelmuur. Polderloper Smits, voor deze tocht gepromoveerd tot excursieleider, legde uit dat het ooit de bedoeling van de gemeente Almere was om een “echt” kasteel te bouwen. Zodat de inwoners van deze stad ook een mooie plek zouden hebben om hun trouwfoto’s te laten maken.

Lees verder “133: Almere (H22)”

Ind. Spec. Rest. Brands

Voor de herfsttocht van 2021 werden de polderlopers uitgenodigd door Brands, polderloper van de laatste generatie. Hij bood aan een poldertocht te organiseren in de omgeving van zijn woonplaats Purmerend en deze tocht te bekronen met een Indische rijsttafel van een niveau zoals de polderlopers dat niet zijn gewend bij hun gebruikelijke Chin. Ind. Spec. Rests in Flevoland.

Lees verder “129: Wormerveer (H21)”

Opalen kust

“Nog nooit eerder geweest”, “Wat is Nederland toch mooi” en “Valt het je op dat veel jongens een gouden oorbel dragen?” Na vele jaren waren de polderlopers terug op Urk. Voor de nieuwe generatie polderlopers betekende dat een eerste kennismaking met dit voormalige eiland. En ze troffen het tijdens de laatste zomerdag van 2020.

Lees verder “125: Urk (H20)”

De zingende Chinees

Zelden werden de polderlopers zo verrast tijdens in een Chin. Ind. Spec. Rest. Na de verwarmde vochtige doekjes na afloop van de maaltijd waren de moe gelopen wandelaars al meer dan tevreden. Maar het werd nog beter: de stemming in restaurant New Town werd tot ongekende hoogte gestuwd door een zingende ober. En niet alleen de ober zong: de polderlopers deden gretig een duit in het karaoke-zakje. En terwijl op het grote plein in Almere Buiten de feestformatie Snollebollekes de menigte van links naar rechts liet hossen, deinden de polderlopers schouder aan schouder achter hun leeg gegeten borden ook van links naar rechts op de klanken van John Denvers “Country Road”.

Lees verder “121: Almere (H19)”

Metz voor en Metz na

“Het is hier ook Metz voor en Metz na”, stelde polderloper Vellinga vast tijdens de herfsttocht van 2018. Samen met een selecte groep liefhebbers nam hij deel aan de zevende etappe van de Tour de Polder. Polderpionier Metz knikte tevreden. De tocht voerde over Ameland: het eiland van zijn voorvaderen. Naast een vishandel, rijwielhandel, bed & breakfast, hotel, restaurant en café annex discotheek bleek de naam Metz ook op het kerkhof rijk te zijn vertegenwoordigd.

Lees verder “117: Ameland (H18)”

Polderlopers bereiken grote hoogte

De herfsttocht van 2017 begon in de provincie Limburg. Na Zeeland en Groningen hebben de polderlopers de drie meest veraf gelegen provincies nu aangedaan in hun Tour de Polder. Het was polderplanner Vellinga gelukt om in zijn Polderatlas (een vuistdik vijf kilo wegend naslagwerk dat hij ooit eens cadeau heeft gekregen van collega-polderlopers Metz, Gruben en Van der Mark) een polder in Limburg te vinden.Weliswaar een kleine polder, gelegen in de uiterwaarden bij Middelaar in het uiterste noordwesten van de provincie Limburg maar toch: een polder. En daar gaat het om.

Lees verder “113: Mook (H17)”