148 Lelystad (Z26)

Lelystad: voor wie verder kijkt

Het was alweer tien jaar geleden dat we een rondje liepen vanaf het Observatorium. Destijds was dat het debuut van polderloper Cantrijn die kort daarvoor om zijn woonplaats Tilburg heen was gelopen. Voor de polderlopers een mooie aanleiding om om Lelystad heen te lopen. De weergoden waren ons in de zomer van 2016 niet al te best gezind en we legden het parcours grotendeels in de regen af.

Ook dit jaar was er slecht weer voorspeld. Code rood. Voor de Sunsation reden om het jaarlijkse festival op het Robert Morris Observatorium af te gelasten. Maar de polderlopers lieten zich een dag later niet afschrikken. Bij de poldertochten is het namelijk altijd mooi weer. Zo ook tijdens deze zomertocht.
Omdat polderloper Metz door een bruiloft verhinderd was fungeerde polderloper Vellinga deze keer als PolderPlanner en hij had een mooi rondje vanaf het observatorium bedacht. Geen ingewikkelde toestanden met bussen of treinen deze keer maar gewoon een eerlijke en duurzame wandeling.

POLDERPLONZEN

Uiteraard werden er weer nieuwe polderwegen uitgeprobeerd. Vooral nieuwe polderpaadjes eigenlijk. Het overzichtelijke poldergezelschap bewoog vanaf het observatorium over de parallelweg van de Houtribweg naar het westen. Op weg naar het strand bij de Houtribhoek. Het weer was namelijk zomers zonnig en warm en dat bood mogelijkheden voor een PolderPlons in het IJsselmeer. Het was alweer even geleden dat polderlopers in het water lagen.

Visvijverbos

Ondanks de strakke en rechtlijnige planning was er her en der ook ruimte voor improvisatie. Een om onduidelijke redenen opgeworpen zandhoop langs de Bijlweg werd bedwongen om even van het uitzicht te genieten maar dat viel nogal tegen. Even verderop lokte het Visvijverbos. Meestal passeren polderlopers dit bosje aan het eind van hun tocht en is het donker en zijn ze moe, nat en dorstig maar deze keer hadden ze graag een extra kilometer over voor een verkenning van dit mooie eenzame bosje.
Het Visvijverbos dankt zijn naam aan de voormalige viskwekerij waar het naast lag. Dat was vroeger want inmiddels is het gebied aan de verdozing van Nederland ten prooi gevallen. Flevokust Haven building a future-proof Business Park. Alles van waarde is weerloos en dat geldt ook voor de polder (en voor de Nederlandse taal)

Bed & Breakfast

Maar het IJsselmeer was nog steeds het IJsselmeer en ter hoogte van de Houtribhoek kon er dan eindelijk gepolderplonsd worden. Voor het eerst sinds jaren. Polderlopers genoten er zichtbaar van. Maar lang kon de pret niet duren want de polderlopers hadden een huisbezoek afgesproken bij de Nieuwe Koffieman. Mari Smits werd eerder dit jaar geplaagd door levensbedreigend lichamelijk ongemak maar kroop gelukkig alweer een beetje bij de wal op. Voor polderlopers een goede reden om eens een kijkje te nemen achter de voordeur van B&B Karveel. Daar wachtte hen een allerhartelijkste ontvangst met bier, leverworst en blokjes kaas.

afgekocht schransfestijn

Het hoogtepunt van de zomertocht moest echter nog komen. Het vermoeden bestaat dat sommige polderlopers de kilometers op de koop toe nemen al was het maar om bij de Tasty Wok aan de all-you-can-eat mee te kunnen doen. Zelfs de Nieuwe Koffieman was alweer beter genoeg om met de Koffievrouw aan dit afgekochte schransfestijn deel te kunnen nemen. En het was de moeite waard. Dat moet gezegd. Het is zeker niet de laatste keer dat de polderlopers hier aanwippen ondanks het feit dat het zeer doet dat ook bij deze Chinees de nummertjes verdwenen en je alleen maar een nummertje 88 met de slagroomspuit kunt maken.

Maar ook aan 2 uur onbeperkt bunkeren komt een eind en voor polderlopers de Neef en Harte was dat de reden om maar van de rest van de zomertocht af te zien. Zo bleven alleen de ware polderloper over. De schare echte polderlopers was met Steenaart, Gerritsen en Vellinga maar klein deze keer. Een feestje zat er aan het eind niet in. De polderlopers waren moe en hadden bij de vorige zomereditie geleerd dat bier in een auto bewaren bij temperaturen rond de 30 graden geen succes is.

Ondanks zijn erbarmelijke lichamelijke constitutie stonden de Nieuwe Koffieman en de Koffievrouw de volgende ochtend om kwart over 5 klaar met een thermosje koffie. Precies wat de polderlopers nodig hadden (naast het zonsopkomst-plusje).

Lang Leve de Nieuwe Koffieman!