Wandelen naar het hart van Flevoland
De weergoden waren de polderlopers niet gunstig gestemd. Toen de wandelaars het knusse Luttelgeest nog maar nauwelijks hadden verlaten, brak de hemel open. Gestaag drensde de regen met bakken neer op de verkleumde polderlopers. Gelukkig wist Theun Vellinga een droge plek op Schokland om te schuilen.
Lees verder “059 Kuinre (L04)”
Polderloper Metz had zijn vrouw meewarig aangekeken toen deze hem een regenpak had toegegooid. ‘Lees je dan ook nooit de weersberichten?’ vroeg ze geïrriteerd. Metz keek eens naar buiten. Een onbewolkte hemel en een lekker zonnetje. ‘Zwoel windje’, zei hij terwijl hij het regenpak toch maar bovenin zijn rugzakje propte.
Lees verder “057 Urk (H03)”
Het was zaterdagmorgen vroeg, droog, maar nog schemerig en grijs. Vijf opvarenden stapten vol goede moed in de poldersloep om te beginnen aan de wel zeer ambitieuze drieënvijftigste poldertocht. 148 waterkilometers lagen er voor hen en die moesten allemaal roeiend worden afgelegd. Weliswaar voor een groot deel over de IJssel en dus met de stroom mee, maar toch..
Lees verder “053 Arnhem (H02)”
De warme herfst van 2000 leende zich prima voor een kanotochtje. Behalve twee kajaks had polderpoliticus Zwart zijn opvouwbare kano ingezet en had Andriesse zijn fameuze zwenkboot mee naar Dronten genomen.
Lees verder “045 Dronten (H00)”Polderveteraan Andriesse zat op zijn gemak bovenop de houten palissade van het Observatorium naar de horizon te kijken waar de zon prachtig opkwam. ‘Waar blijven ze toch’ moet hij gedacht hebben. Op dat moment realiseerden de polderlopers bij de afslag naar de Elandweg dat ze te laat waren. Een fout die vaker was gemaakt met even zo desastreuze afloop. We herinneren ons de zomers van ’91 en ’93 en de herfst van ’94 waar de polderlopers ook een zonsopkomst misten als gevolg van een te laag wandeltempo.
Lees verder “041 Harderwijk (H99)”In Zeewolde werden de wandelaars uitgezwaaid door de vrouw en de zoon van polderloper Vellinga. Naast de bekende gezichten konden we ook een debutant begroeten: Bart Boerema. Een blijvertje want op de herfst na heeft hij alle tochten van 1999 gelopen. Het winkelhart van Zeewolde bood, naast verkleumde dansmariekes, na lang zoeken een gelegenheid waar we koffie konden drinken. Een halve snackbar was uiteindelijk ons deel. Genoeg om aan de lange tocht te beginnen.
Lees verder “039 Zeewolde (L99)”Ondanks het rechtlijnige karakter van de polder bleek het onmogelijk om letterlijk recht door zee te lopen. De kavels in de polder werden door tochten en vaarten van elkaar gescheiden die te groot waren om overheen te springen. Omdat de behoefte aan rechtdoor lopen bij de polderlopers groot was, verlegden zij hun route naar het Oude Land.
Lees verder “011 Velp (L92)”
Polderloper Metz is bijna altijd van de partij. Tenzij hij ziek, zwak of misselijk is. Of wanneer zijn zwangere vrouw uitgerekend tijdens het begin van een nieuw seizoen uitgerekend is.
Lees verder “037 Ramspol (H98)”
Polderlopers Pollmann en Weber hadden gedurende hun tochten vaak de verhalen gehoord over de tochten met de Springboot en de Zwaardvis. Andriesse ging gretig op deze interesse in en zodoende werd in de herfst van 1997 voor de derde keer in de geschiedenis voor een watertocht gekozen.
Lees verder “033 Lierderholthuis (H97)”
Voor het eerst in een-en-dertig seizoenennzagen Andriesse en Metz af van een poldertocht. De vrijdagavond ervoor had Metzneen bruiloft in de omgeving van Veenendaal die tot in de kleine uurtjes zounduren. Met een kop koffie en een krentenbol achter de kiezen reed hij samen metnzijn vrouw en Andriesse ’s nachts per auto naar het Observatorium.
nnnn Lees verder “032 Dronten (Z97)”