Categorie: Zomer

Krokettenbezorgdienst

Slechts luttele kilometers hadden de polderlopers in Oostelijk Flevoland gewandeld of de sms-terreur begon. Eerst meldde Emile (nog wel bekend van de vorige tocht) zich netjes af: hij ging naar de film met Miranda.
Even later meldde een nog mysterieus nummer zich met al even onverwachte vragen. Een telefoonspelletje? Gretig beantwoordden de polderlopers de trouwens niet al te moeilijke vragen (van het kaliber: ‘Hoe heette het bandje waarin George Michael speelde vóór Wham’ tot ‘noem 6 leden van BZN’). Na de laatste vraag goed te hebben beantwoord werden de polderlopers beloond met het vooruitzicht van een ‘snackmobiel’. Even voor Dronten bleken de snacks inderdaad mobiel. De kroketten en frikadellen wandelden ons tegemoet. Attent bezorgd door debuterende belangstellenden: Henriëtte en William Hartman. De polderlopers lieten het zich goed smaken!

Zomerse tocht in de lente

De 68e poldertocht stond in het teken van nog onbekend asfalt. Poldersmulpapen konden kennismaken met de Rivierduinweg en het nog onontgonnen westelijke deel van de Visvijverweg. Deze wegen zijn genomineerd voor de Unesco Werelderfgoedlijst.Het werd een beschaafd tochtje. We verzamelden rond 19.00 uur bij Chinees Cantonees Restaurant Hai Yan Palace aan De Zoom 4 in Swifterbant om te ontdekken wat de menukaart onder nummer 88 te bieden had. Rond 21.00 uur vertrokken we voor de 15 kilometer lange tocht langs bovengenoemde wegen. 

Op het Robert Morris Observatorium werd het natuurlijk weer traditioneel gezellig met lauw bier en een knapperend fikkie.Het werd een korte nacht want de zon kwam al om 05.21 uur op. De hele zomertocht viel overigens in de lente want pas op woensdag-middag 14.26 uur begon daadwerkelijk de zomer. 

Polderplonzen

Polderloper Vellinga zal met gemengde gevoelens terugkijken op deze zomertocht, die hij zelf had uitgestippeld. De verleiding om weer een stukje onbewandelde polder aan zijn polderpalmares toe te kunnen voegen was te groot geweest. Het uitzicht op de Flevocentrale zou de ultieme bekroning van deze tocht moeten worden. De laatste loodjes van de toch al lange tocht wogen echter duidelijk het zwaarst. Zelfs polderpositivo Steenaart legde de laatste kilometers zwijgend en licht morrend af. ‘Waarom moesten we toch zo nodig?’ vroegen de mannen en de ene dappere vrouw zich dan ook af, vele dagen ná de wandeling, wanneer ze hun stijve rug voelden.

Polderpils

Een tocht waarbij de afwezigheid van polderpionier Metz volledig werd goedgemaakt door het debuut van Dick Schipper. Deze buurman van polderplanner Vellinga had blijkbaar over de heg zoveel sterke verhalen gehoord van zijn stoere buurman dat hij de proef wel eens op de som wilde nemen.
Hij liep de twintig kilometer vanaf Biddinghuizen moeiteloos uit en stelde vast dat de polder niet zonder pils kon. Ook het afsluitende vreugdevuur klopte met de beschrijvingen die Vellinga hem in het vooruitzicht had gesteld.
Schipper was tevreden en zou nog vele malen op zijn polderschreden terugkeren. Sterker nog: hij leverde zelfs spontaan een bijdrage voor de Polderpost!

Te laat bij perfecte zonsopkomst

Het uitstapje in Zuidelijk Flevoland (lente 1991) was de polderlopers goed bevallen. Reden genoeg om de provincie Flevoland verder te verkennen en ook eens in de Noordoostpolder te gaan kijken. Het eiland Urk lag voor de hand en bleek bovendien het eindpunt van buslijn 141 vanuit Kampen.

Lees verder “008: Urk (Z91)”

Polder geeft haar charmes langzaam prijs

Ondanks drie zwaar bewolkte zonsopkomsten waren Andriesse en Metz vastbesloten de zon te zien opkomen in het Observatorium. Net als het jaar ervoor werd er vanuit Harderwijk koers gezet naar de zon. De zon gaf langzaam haar charmes prijs aan de twee vrienden.

Lees verder “004: Harderwijk (Z90)”

Het begin van een lange traditie

Toen Jelle Andriesse en Maarten Metz aan het begin van de Larserringweg stonden en de volle maan over de nachtelijke polder zagen schijnen konden ze nog niet bevroeden dat ze aan het begin van een lange traditie stonden. Nog niet eerder hadden ze ’s nachts gelopen en ook hadden ze nog niet eerder door de Flevopolder gewandeld. De leegheid en rechtlijnigheid van de polder, gecombineerd met de geheimzinnigheid van de nacht maakten echter veel indruk. Saai en stil werd het nooit die nacht.

Lees verder “001: Harderwijk (Z89)”