Debutant Wildeman maakt direct na de start kennis met de voorliefde voor horeca van de polderlopers. Ze houdt het bij de eerste stop op een verse muntthee waar de meer doorgewinterde polderloper Flippo zich direct trakteert op een Weizen.
Haast dertig kilometer in de benen. Bier, kibbeling, bier, chinees, bier en koffie in de buik, een hinkstapsprong langs Harderwijkse horeca en pop-up polder surprises. Een netwerk van relaties met behulpzame vrienden verwarmt de expeditieleden. Het ultieme bierbaken blinkt rood knipperend in de verte.
Na een overvloedige maaltijd bij Golden City verlaten de polderlopers tevreden burpend de buitenwijken van Dronten.
Het midweekse arrangement van Dronten naar het Observatorium mocht dan weinig spectaculair ogen op papier, de praktijk was des te verrassender. Het begon al direct met het debuut van Mari Smits uit Lelystad. Een zogenaamde ‘meeloper’ die zich via Uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig had aangemeld voor deze poldertocht. Behalve ‘meeloper’ bewees Smits ook een ‘meeluller’ te zijn want er was geen onderwerp waarover de polderlopers het bij voorkeur hebben, of hij wist er over mee te praten. Of dat nu Grieks-Turkse grensovergangen waren, treinstelnummers van Mat 54 of de laatste winnaar van Gent – Wevelgem: Smits haakte moeiteloos aan bij het hoge niveau van de polderpraat.
Puur en eerlijk streekeigen Chinezen
“Onbegrijpelijk dat Chinezen zo’n slechte reputatie hebben,” verzucht polderpionier Metz terwijl hij zijn gezicht verwent met hete vochtige handdoekjes nadat hij een perfecte Dame Blanche heeft genuttigd. De restauranthoudster van Golden City had de polderlopers herkend en trakteerde haar gasten op een uitgelezen rijsttafel. “Kom daar maar eens om in een of ander hip pop-up restaurant in een voormalige fabriek. Getrut met kantarellenbitterballen, streekeigen ‘pullend pork’ of een ‘ambachtelijk gebrouwen speltbier’, allemaal culinaire luchtkastelen van dikdoeners die er goed aan zouden doen eens een avondje te Chinezen in Dronten!”
Op wat op een ’tussendoortje’ leek te worden, werden de polderlopers getrakteerd op een onvervalste dubbelplus.Intens tevreden blikken de twee polderloop-recordhouders terug op weer een geslaagde poldertocht.
Polderlopers
Statistieken
Maarten Metz
Mari Smits
Sjoerd Steenaart
Lourens Vellinga
Route: (12 km) Dronten NS, Spoordreef, Golden City, Wijngaard, Elandweg, Vuursteenweg, Swifterringweg
Lelystad zal echt met de beste bedoelingen zijn ontworpen. Toch bekroop de polderlopers een ronduit onbehaaglijk gevoel tijdens hun wandeling door de buitenwijken én de historische binnenstad van de hoofdstad van Flevoland. Steenaart liep hoofdschuddend door de ‘bloemkoolwijk’ Jol. ‘Mijn hemel, moet je die beplating zien rondom de ramen. Moest dat nou?’ Ook Van Rijn, die op ging voor haar eerste volledige tocht, en zelf woonachtig in Zeewolde, was onder de indruk: ‘Treurig’.
Polderloper Witsenburg gaat schuil achter een dampende Chinese dis.
Halverwege de Lisdoddeweg keek polderplanner Metz tevreden om zich heen. Het schijnsel van de afnemende maan scheen door de wolken en zorgde voor schaduwen op de lange en smalle asfaltweg. Links en rechts donkere akkers met de silhouetten van boerderijen op regelmatige afstand van elkaar. Als drooggevallen schepen op het wad.
Polderloper Wormgoor lacht hier nog… ze heeft net opgeschept en moet nog gaan eten…
Polderlopers staan niet bekend als fijnproevers. Een bal gehakt, een plate schnittzel maar nog liever een oud-Hollandsche Chinees gaan er wel in ter voorbereiding op een stevige wandeling. Zeker toen zanger Gordon vlak voor de winter van 2013 de Chinezen op de hak nam met zijn opmerking ‘nummel vielendeltig met lijst?’ vonden de polderlopers dat ze het op moesten nemen voor de Chinezen. Vandaar de keuze voor de Chinees die bij de polderlopers de slechtste reputatie had: Hai Li op Urk. Reeds verschillende keren hadden de polderlopers hier, zelfs voor polderloop-begrippen, matig tot slecht gegeten. Hier viel dus, volgens de logica van polderloper Metz, de meeste winst te behalen. ‘Veel slechter kon het toch niet worden.’
Café Staal aan de Wakkerendijk in Eemnes kon rekenen op de goedkeuring van polderplanner Vellinga: authentiek, bomvol en knettergezellig op de late vrijdagmiddag.
Het was even slikken voor Metz en Vellinga. Ze hadden zich verheugd op een klassieke nummer 88 in restaurant Chopstick in het Utrechtse Eemnes. Helaas bleek dit etablissement al sinds 16 juli haar deuren te hebben gesloten. Onze liefhebbers van Chinees eten stonden voor een dichte deur in een verlaten leegstaande jaren tachtig winkelgalerij. Nochtans niet getreurd want de mannen hadden aan de Wakkere Dijk een minstens net zo authentiek café gezien. Een café waar Utrechtse boeren luidruchtig en rokend en drinkend het weekend aan het begroeten waren. Het was in deze omgeving dat de polderlopers kennis maakten met een debutant. Michiel Kruit, collega reisleider van Vellinga, was zojuist teruggekeerd van een drieweekse hike door Alaska. Hij had daar ‘ongerepte’ natuur gezien en was nu wel eens benieuwd naar een wandeling door de ‘gerepte’ natuur in Flevoland.
Naast Kruit dook ook het vrolijke gezicht van Jos Witsenburg weer eens op. Na twee eerdere, niet geheel blaarloze, poldertochten had Witsenburg zich ingeschreven voor deze tweedaagse monstertocht over bijna 60 kilometer.
Met mega grote vuurpijlen werd de natste zomer sinds honderd jaar weggeschoten door polderpyromaan Rijff. Bij het kampvuur keken de uitgewandelde polderlopers tevreden toe. Het was een rustig tochtje en een rustige nacht geweest. Slechts 30 kilometer werd er gelopen. Des te meer werd er gezopen: Wilma Wormgoor had dit keer voor het bier gezorgd. Deze herfsttocht was trouwens weer een ‘klassieke’ tocht. De polderlopers torsten hun tent en hebben en houden op hun rug door de polder. En de volgende ochtend stapten ze, stinkend naar rook en bier, weer de bus in, temidden van de fris gewassen scholieren…
Misrekening
Het komt niet vaak voor maar de polderlopers wisten op deze route niet de juiste afslag te vinden. Na bijna 30 kilometer bevonden ze zich ruim vijf kilometer ten westen van het Observatorium. Gelukkig verscheen daar de imposante Buick van polderpooier Rijff in de nacht. Hij pikte de moegestreden polderlopers op en bracht ze naar het eindpunt.
Polderlopers
Maarten Metz
Dick Schipper
Sjoerd Steenaart
Lourens Vellinga
Wilma Wormgoor
Statistieken
Route: Ens (29 km) Koffieman: Theun Vellinga Polderpyromaan: Chris Rijff Temperatuur: 12 C Wind: ZW4 Zonsopkomst: min
Het was opvallend dat geen van de polderlopers begon te klagen over ‘weggegooid belastinggeld’ of ‘en wie moet dit betalen?’ toen ze voor het eerst in hun leven oog in oog stonden met ‘De Hurkende Man’. Nee, de mannen die anders hun oordeel over kunst in het algemeen snel klaar hebben waren zichtbaar onder de indruk.
Polderlopers Steenaart en Ubels denken aan de boorden van de Zuiderzee na over de grotere levensvragen.
Evenals de lentetocht van 2009 begon ook de herfsttocht van 2009 bij een ijsbaan. Op de topografische kaart had polderplanner Vellinga aan de rand van het Urkerbos het bekende lichtgroene ovaaltje aangetroffen. Een mooie gelegenheid om nuttig en aangenaam te combineren. Samen met polderlopers Steenaart en Ubels toog hij naar de Staartweg om daar een degelijke ijsbaan aan te treffen. Groot was de teleurstelling toen bleek dat een nieuwerwets party-centrum met een grote parkeerplaats de plek van de ijsbaan had ingenomen. Ook in Tollebeek constateerden zij al eerder dat in de Noordoostpolder auto’s het winnen van schaatsers.
Het was niet geheel duidelijk of het aan de dubbele Grimbergens lag of aan de kok van restaurant Hardersluis, opvallend was het zeker toen Dick Schipper en Marc Hoogenkamp te elfder ure afzagen van deelname aan de herfsttocht.