Wandelen naar het hart van Flevoland
Onze wandelaar uit Moskou en Mokum debuteerde samen met Johan Weber tijdens de herfsttocht van 1996. Na een verblijf in de Russische hoofdstad voegde hij zich in de winter van 1999 voor de tweede maal bij de polderlopers. Het was duidelijk dat deze ijskoude tocht een hartverwarmende ervaring voor Ubels was. De jaren daarna dook hij even trouw als onregelmatig op in de polder.
Lees verder “Eelko Ubels”
Na Vellinga is Steenaart zonder twijfel de trouwste volgeling van Metz. Naast het polderlopen deelt hij ook de interesse in fijnzinnig fout geproduceerd tv-drama en de bewondering voor Huub van der Lubbe met polderloper Metz.
Lees verder “Sjoerd Steenaart”
Chris Rijff behoort tot de tweede generatie polderlopers. Hij debuteerde na de historische presentatie van het lijvige boek ‘Polderlopers’ in de lente van 2002. Al snel bleek waar de werkelijke belangstelling van Rijff lag. Die lag niet zozeer in het polderlopen alswel in het polderfikken. Bij aankomst van de polderlopers zorgt Rijff voor een knapperend vuurtje. Hierbij schoomt hij niet zijn bedrijfsafval mee te nemen in de ruime kofferbak van zijn wagen.
Lees verder “Chris Rijff”
Thomas Pollmann is net als Johan Weber een polderloper met ambivalente gevoelens ten opzichte van de polder. Voor deze mannen had de Zuiderzee nooit het IJsselmeer hoeven te worden. Veel liever hadden zij vanaf een Lemster aak of een Staverse jol de zon aan de horizon op zien komen achter de silhouetten van de Kuinder burcht of de prachtige toren van Blokzijl. Tevreden trekkend aan een pijpje tabak en een bakje troost in de hand leunend op een helmstok.
Toch heeft Pollmann het, net als Weber, geschopt tot jubilaris en heeft hij inmiddels de 25 tochten volbracht.
Je hebt van die polderlopers die zich onsterfbaar hebben gemaakt in de verhalen die rondom het kampvuur worden verteld. De polderpyromaan Rijff is daar bijvoorbeeld een goed voorbeeld van met zijn metershoogte vreugdevuur van pallets. Pollmann heeft met zijn Kirby-demonstratie in de Willem Barendsz geschiedenis geschreven maar ook Mark van Onna heeft zijn sporen reeds lang geleden verdiend.
Tijdens de wintertocht van 1997 lieten de polderlopers deze vriendelijke tennissende wandelaar uitgeput achter in een bushokje aan de N302 even ten zuiden van Lelystad. Hij maakte het zich zelf gemakkelijk en spreidde een slaapzak uit op de ijskoude stoeptegels. De polderlopers trokken verder de nacht in. Natuurlijk vroegen zij zich af hoe het hun kameraad zou vergaan in deze koude ochtend. ‘Hij zal zich nog wel even lekker omdraaien,’ en ‘De eerste bus zal hem wel wekken,’ waren de meest gehoorde veronderstellingen. ‘We zullen het tijdens de volgende tocht wel van hem horen, als-ie dan nog mee wil.’
Bart van der Mark is een van de polderlopers van het eerste uur. Zijn eerste kennismaking met de polder zal hij niet snel vergeten. Ten eerste had hij vergeten een slaapzak mee te nemen en moest hij zich samen met zijn vriendin Dijkstra met twee personen in één slaapzak wurmen. Uitkijken geblazen voor de rits natuurlijk.
Vervolgens ging de versnelling van zijn fiets kapot. Na enkele uurtjes slaap moest hij de 100 kilometer terug naar huis over de heuvels van de Veluwe in de derde versnelling afleggen.
Ton Hardeman, ‘ome Ton’ voor intimi, is meer dan alleen een polderloper. Als beeldend kunstenaar verleent hij al jarenlang zijn medewerking aan de Polderpost. Zijn zwartwitte polderprenten uitgevoerd met een guts in het weerbarstige linoleum overtreffen de realiteit van het polderlopen. Daarnaast staat Hardeman bekend om zijn bijdrages als polderpoëet. Menig trouwe lezer van de polderpost heeft vertwijfeld op zijn hoofd moeten krabben na weer een van de onnavolgbare hersenspinsels van Hardeman.
Lees verder “Ton Hardeman”
Gunter Gruben is een van de polderlopers van het eerste uur. Als vriend van Metz pikt hij regelmatig zijn tochtjes mee. Het gaat Gruben niet om de polder noch om de route, afstand of prestatie. Polderlopen is voor de man uit Hengelo puur een sociale aangelegenheid.
Lees verder “Gunter Gruben”
Sinds de herfsttocht van 2017 werkt polderloper Gerritsen mee aan de polderplanning. Dat deze krasse pensionado al vrij snel na zijn polderdebuut bij de lentetocht van 2016 deze positie heeft verworven zegt veel over de positieve polderinbreng van Gerritsen.
Via de ‘meeloperij’ van uitgeverij Gegarandeerd Onregelmatig maakte Gerritsen kennis met het fenomeen polderlopen. Net als polderloper Vellinga heeft hij sinds zijn debuut niet meer ontbroken in de line-up van polderlopers.
Menno Faber was als een van de weinige van de huidige generatie polderlopers aanwezig bij de een van de eerste poldertochten: de 24ste verjaardag van Jelle Andriesse in het Observatorium. Vervolgens hoorde Andriesse járenlang niets meer van Faber. In 2002 las moeder Faber in de Gelderlander een paginagroot artikel over het polderlopen. De naam Andriesse deed bij haar vaag een belletje rinkelen. Vervolgens rinkelde de telefoon van Andriesse: Menno Faber aan de lijn. Hij wilde graag een keertje mee de polder in.
Lees verder “Menno Faber”